Η απατηλή πρόβλεψη περί μέλλοντος

και μια πιο αληθινή ματιά από το μακρυνό παρελθόν

 

Ποιος στ' αλήθεια πιστέυει ότι η επικοινωνία μας μέσω συσκευών και το άγγιγμα αντικειμένων υψηλής τεχνολογίας και όχι γήινων θα μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους είτε ατομικά είτε κοινωνικά? 

 Πάντα, όταν αγοράζω ένα βιβλίο, το ανοίγω για να το μυρίσω. Μου ξυπνάει αναμνήσεις. Στο μέλλον θα πρέπει να οσφρίζομαι μια τζαμαρία...

Tom Waits

Βλέποντας τις προάλλες ξανά το Rumble fish, παρατήρησα ότι συμμετείχε σε ένα "αθόρυβο" ρολάκι ο Tom Waits. 
Πάντα μου άρεσε αυτό ο τύπος. Χαλαρός, απολύτως cool, είτε τραγουδούσε είτε υποκρινόταν. Κάποιος- πολύ σωστά - είχε περιγράψει τη βραχνή φωνή του " σα να την έχει μουσκέψει σε μια δεξαμενή από bourbon, να την άφησε να στεγνώσει στο καπνιστήριο για μερικούς μήνες και μετά να την έβγαλε στο δρόμο και να την πάτησε με το αυτοκίνητό του".

Έχει παίξει και σε μερικές από τις αγαπημένες μου ταινίες. Down by Law, Dracula, The Outsiders, Coffee and Cigarettes. Πάντα περιθωριακός...

Quote:
"Jim Jarmusch once told me Fast, Cheap and Good...pick two. If it's fast and cheap it won't be good. If it's cheap and good it won't be fast. If it's fast and good it won't be cheap. Fast, cheap and good...pick two words to live by". 

 

Κύρης του Σπιρτόκουτου και dj

Παρασκευή βράδυ και αποφασίσαμε να βγούμε Εξάρχεια.

Καταλήγουμε σε ένα μαγαζάκι κοντά στην πλατεία που δεν έχω ξαναπάει. Όμορφα είναι, ζεστά.

Πίνω τη μπυρίτσα μου ήσυχος- ήσυχος μέχρι τη στιγμή που τα μάτια μου πέφτουν στον dj. Βλέπω καλά? Μπροστά στα μάτια μου, σολάρει στα decks ο ημίθεος, ο μοναδικός  Ερρίκος Λίτσης. 

Για τους αμύητους (επιεικώς απαράδεκτους), ο τύπος είναι ο ηθοποιός που ενσαρκώνει το ρόλο του πατέρα στην επική ταινία του Οικονομίδη "Σπιρτόκουτο".

Θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα την ταινία.

Ήμουνα σπίτι και είπα να δω μια ταινία με τους δικούς μου. Έτσι πετάχτηκα μέχρι το video club να πάρω κάτι "ελληνικό" (απαίτηση της μάνας, που βαριέται να διαβάζει υπότιτλους. Εκτός και αν είναι τουρκική σειρά).

Anyway, πήρα το Σπιρτόκουτο. 

Καθήσαμε όμορφα κι ωραία, καλοκαιράκι έξω, ανοιχτά παράθυρα, cool. Και τότε αρχίζει ο χαμός.

Απίστευτες ενδοοικογενοιακές καταστάσεις, φωνές, σαματάς, all hell broke loose. Οι δικοί μου να έχουν μείνει με ανοιχτό το στόμα. Ο πατέρας μου, μου ζητούσε να κλείσω τα παράθυρα για να μη νομίζουν οι γείτονες ότι τσακωνόμαστε. Εγώ να δυναμώνω την ένταση. 

Η ταινία πέρασε σαν ανεμοστρόβιλος από το μυαλό μου. Περιγράφει καταστάσεις που, στα δικά μου μάτια, φαίνονται υπερβολικές αλλά είμαι σίγουρος ότι είναι αληθινές. 

Must see...

υγ. και ακολούθησε η "ψυχή στο στόμα", ταινία-απόγνωση, όπου φυσικά ο Λίτσης είναι ο απεγνωσμένος...

Μπλε Αποχαύνωσης

Φταίει το βιάγκρα που πήρα άραγε ή μέσα από κάθε σπίτι εκπέμπεται στ' αλήθεια αυτό το μπλε φως της τηλεόρασης?

Βρε 'σεις, κλείστε το το ρημάδι. Βγείτε έξω και αγαπηθείτε...(τώρα όμως. Το ταμείο μου δε συνταγογραφεί "ανυψωτικά" χάπια. Και είναι πανάκριβα)

Καλώς τονε κι ας άργησε

    Παραλίγο να ξεκινήσω φουλ επίθεση, καθότι οργισμένο νιάτο, αλλά λέω να δώσω τόπο στην οργή- προς το παρόν- και να απευθύνω χαιρετισμό στους fellow bloggers που θα με υποστούνε απο δω και πέρα.

Καλώς σας βρήκα  !!!